Sabzchidori & Sfmking http://forums.animworld.net
. منما محو نشد
، حتی بعد از اینکه آتیش بازی تموم شد
. منما نرفت
ما هنوز اسم گلی که اون صبح دیدیم رو نمی دونیم
. منما
. آتیش بازی خیلی محشر بود
. ممنونم که دعوتم کردید
. خواهش می کنم
. و ازتون ممنونم که بخاطر خواهرم همچین کاری می کنید
. سا - کون
. من باید برم
. باشه . مراقب خودت باش
چی ؟ اومدید دنبالم ؟
. بابا
. مامان
. ما هم باید بریم
. آره
. بخاطر ... منما
. خیلی حیف شد
. حتما آرزوی دیگه ای دارم
. آره
. اما راستش ، یه ذره خوشحالم
. چون این اواخر تلویزیون یه عالمه " دودوسکه " نشون داد که من خیلی دوست دارم
. اوه
می دونی " دودوسکه " چیه ، جینتان ؟
... دلیل اینکه منما نرفت بهشت
! واقعا خیلی تلاش می کنه ...
. بخاطرِ این نیست که آرزوی دیگه ای داشت
... شاید بخاطر این بود
. هی ، اگه می خوای بخوابی برو بالا
سلام ؟ یوکیاتسو ؟
. منما الان خوابه
. پس همین الان بیا بیرون
. حواست باشه منما نفهمه
ها ؟
امم ... موضوع چیه ؟
فک می کنی برا چی منما نرفت بهشت ؟
... خب
بخاطر اینه که فشفشه و آتیش بازی آرزوی واقعی منما نبود ؟
. اینطور نیست
. دلیل اینکه منما نرفت بهشت این نبود که آرزوی دیگه ای داشت
هی ، ما واقعا این کارا رو بخاطر منما کردیم ؟
واقعا می خواستیم کاری کنیم آرزوش برآورده بشه ؟
. من یکی می دونم که فقط داشتم به خودم فک می کردم
. چون نمی خواستم همش ببینم که جینتان داره درباره ی منما فکر می کنه
. می خواستم بره بهشت
، برآورده کردنِ آرزوش برام مهم نبود
. می خواستم بخاطرِ خودم بره بهشت
. حتما خدا نیتمو فهمیده
. منم همینطور
. من منما رو دوست دارم
، زمان زیادی از اون موقع گذشته
. اما گیجم می کنه وقتی می بینم هنوزم مثل اون موقع دوسش دارم
. اما الان ، فقط یادومی می تونه منما رو ببینه
. نمی تونم اینو تحمل کنم
جینتان ؟
. وای
. نمی تونستم تحمل کنم که فقط برای یادومی باشه
. برای همین گفتم آسونتره که آرزوش رو برآورده کنم و بفرستمش بهشت
. گند زدی
. آره ، زدم
. تو هم گند زدی ، تسوروکو
اینقدر احساساتت رو مخفی نکن . نمی خوای چیزی رو به یوکیاتسو بگی ؟
! هی
تسورومی ؟
. بازم مثل اون موقع شده
همون روزی که شما دوتا نقشه کشیدید
. تا احساسِ منما نسبت به جینتان رو امتحان کنید
. آره ، راس می گی
. می دونم ، همیشه به منما حسودی می کردم
. اما تو هم همینجوری هستی
! نه نیستم
! چرا هستی
. تو به منما حسودی می کنی چون یوکیاتسو رو دوست داری ، برای همین می خواستی منما رو بفرستی بهشت
ها ؟
! اشتباه می کنی
. من حسودی نمی کنم
. همیشه می دونستم که در حدِ منما نیستم
. من مثل تو نیستم . نمی تونم به چیزایی فکر کنم که برآورده نمی شه
منظورت چیه ؟
. همیشه بهت گفتم
. حتی اگه منما بره بهشت ، تو جاشو می گیری
ها ؟
. من مشکلی نداشتم با اینکه جای کسِ دیگه ای رو بگیرم
! کسی که از اون موقع تا حالا همیشه بهش حسودی می کردم ، تو بودی آنارو
. الان ، مثل اون وقتا ، تو محرم اسرارِ یوکیاتسویی . این خیلی ناراحتم می کنه
. برای همین بود که اونروز رفتم پیشش
. به منما گفتم می خواید احساساتِ جینتان رو نسبت بهش امتحان کنید
منما می دونست ؟
پس چرا چیزی نگفت ؟
... منما گفت
. همم ، یعنی چیکار کنم
! یعنی چی چیکار کنم ؟ اون دوتا به منما زنگ زدن
. گفتن به تو چیزی نگیم
. خیلی نامردن نه ؟ بیا بریم بهشون بگیم عصبانی هستیم
. فقط جینتان نیست ، من همه رو دوست دارم
. همونجا بود که فهمیدم در حدِ منما نیستم
. خیلی طول کشید ، اما بالاخره محرم اسرار یوکیاتسو شدم
. به همین راضی بودم
... اما الان می دونم که حتی اونی که کنارِ یوکیاتسوئه
. تسوروکو
. فک می کردم اگه منما بره بهشت ، آنارو می ره دنبال جینتان
. اگه اینجوری می شد ، می تونستم جامو پس بگیرم
... آره ، خیلی مزخرفم . من
. پس واقعا نمی شد
چطور می تونیم وقتی همچین احساساتی داریم ، منما رو بفرستیم بهشت ؟
مگه مهمه چه احساسی داشته باشی ؟
! از کاری نکردن که خیلی بهتره
چی شده پوپو ؟
... اگه آرزوی منما رو برآورده نکنم
... اگه نفرستمش بهشت
! اگه نره ، منما هیچ وقت منو نمی بخشه
. پوپو
. من دیدم
... اون روز ، دیدم که منما داره جون می ده
. ترسیده بودم
. می ترسیدم اونجا بمونم
. می خواستم فرار کنم ، اما نمی دونم چرا اما نتونستم
. من توی مخفیگاهی که با هم درست کردیم ، زندگی می کنم
. مدرسه نرفتم . فک می کردم اگه برم یه جای دوری از دنیا ، اوضاع عوض می شه
... اما
. اما همیشه برمی گشتم اونجا
. خواهش می کنم
. خواهش می کنم ، منما رو بفرستید بهشت
. می دونم خیلی خودخواهم که همچین حرفی می زنم
... شاید غیرممکن باشه که با همچین احساسی که دارم ، بفرستمش بهشت ، اما
. نمی تونم لحظه ای که منما آروم آروم داشت می رفت رو فراموش کنم
. فقط من نبودم
. همه بخاطر خودشون می خواستن منما رو بفرستن بهشت
. ما واقعا نمی خواستیم آرزوی منما رو برآورده کنیم
. منما ، ببخشید
. ببخشید
حالا چی ؟
. نه ، الان نه
. من اومدم
. ببخشید دیر کردم
. اوه ؟ جینتان خونه نیست ؟ یعنی هنوزم سر کاره
. از دست تو ، همه ی چراغا رو هم که خاموش کرده
. آقا
. من اومدم ، توکو - سان
. جینتان امروز بعد از ظهر رو با بچه های اَبَر محافظان صلح بود
. جینتان این اواخر خیلی سر حال شده
. من دیگه می رم حموم
... جینتان ... دیر کرده
... من
! می رم معذرت می خوام
ها ؟
! دیگه جینتان برام مهم نیست
... من می رم از منما معذرت خواهی می کنم . اینجوری
... آنارو
چی شده ؟
. دوتا موژه داری
! وای نه ! موژه های دومم
! هی ، یوکیاتسو
. می گفتم چرا اینقدر چشمات عجیب غریب شده ها
... تسوروکو ، تو دیگه نه
تو که همینجوری مژه بلندی ، دیگه یکی دیگه برای چیه ؟
. آنارو همینطوری که هست خوبه
. خیلی ممنونم
. اما اینقدر منو آنارو صدا نکنید
... راستی الان که فک می کنم
. هممون دوباره داریم همدیگه رو به لقبمون صدا می کنیم
. راس می گی
. یوکیاتسو راس می گفت
ها ؟
. یه جایی ته قلبم ، خوشحال بودم که تنها کسی هستم که می تونم منما رو ببینم
... جینتان
. اما منما فرق می کنه
. راستشو بخوای ، برام مهم نبود بفرستمش بهشت یا نه
. اما منما فرق می کرد
. گفت می خواد خیلی عادی با بقیه حرف بزنه ، نه فقط با من
. برای همین بود که می خواست بره بهشت و دوباره به دنیا بیاد
. بیاید ایندفعه واقعا آرزوی منما رو برآورده کنم
. بیاید منما رو خبر کنیم و ایندفعه درست و حسابی با دفترخاطراتش باهاش حرف بزنیم
. بیاید یه بار دیگه امتحان کنیم ، با منما
. آره . وقتی منما اینجا نیست که حرف زدن فایده ای نداره
... آخه
. ما شیش تا با هم اَبَر محافظان صلحیم
. آره
! هی ، من همیشه اینجوری می گم
. روت حساب می کنم ، لیدر
. آره . الان می رم منما رو میارم . توی مخفیگاه همدیگه رو می بینیم
. منما ... بالاخره حس می کنم حرکتمونو شروع کردیم
. ما آرزوت رو برآورده می کنیم
... و این دفعه حتما ، بالاخره می فرستیمت
! منما
مـ ... مـنما ؟
گلی که اون تابستون شکوفه زد
. خوش اومدی
هی منما ! چی شده ؟
چرا اینجوری شدی ؟
. انگار آرزوم بالاخره برآورده شده
. قولی که به مادرت دادم رو یادم اومد
مامانم ؟
... فقط یه چیزی هست
ها ؟
. جینتا گریه نمی کنه
. حس می کنم از زمانی که مریض شدم می خواد خودشو قوی نشون بده
خاله ؟
. خیلی منتظر اینم که دوباره به دنیا بیام ، اما یه چیزی هست که نگرانم می کنه
. من خیلی دردسر براش درست کردم
. خیلی دلم می خواست بتونه بیشر بخنده ، عصبانی بشه و گریه کنه
! فهمیدم
! قول می دم حتما جینتان رو گریه بندازم
. ممنونم منما - چان
. روت حساب می کنم
. باشه
... و با اینکه خیلی دربارش فک کردم
. اما نمی دونستم چیکار کنم
. برای همین بود که تصمیم گرفتم از همه کمک بخوام
. برای همین به همه زنگ زدم و ازشون خواستم همدیگه رو ببینیم
... اون آرزویی
. اما فک نکنی می خواستم بچه ها رو جمع کنم که تو رو دعوا کنن ها
... که منما اینقدر دلش می خواست برآورده بشه
... آخه من که اونقدری باهوش نیستم
... اما باید به راهی فک می کردم که بدونِ اینکه دعوات کنم گریت بندازم
... که حتی بخاطرش برگشته
. اما اصلا فایده نداشت
. نمی دونم تاوانِ این بود که بهت چیزی نگفتم یا نه
. اصلا هم تاوانِ چیزی نیست
. می رم اونجا
. مهم نیست بهم بگی یا ازم مخفی کنی
. همیشه می رم اونجا ، حتی اگه دلیلی نداشته باشم
. بازم داری گریه می کنی
. اما راستش ، خندیدنت رو بیشتر دوست دارم
. فک کنم دیگه وقتشه خدافظی کنیم
. وایسا
! الان نباید بری ، لطفا وایسا
ها ؟
! نباید فقط من باشم
ها ؟
! همیشه می خواستم ببینمت
. اینهمه مدت ، دلم می خواست ببینمت
. دلم می خواست اسممو صدا کنی
. دلم می خواست ازت معذرت خواهی کنم
. دلم می خواست بهت بگم دوسِت دارم
. جینتان
. اما بقیه بچه ها هم همین حسو دارن
. همه دوسِت دارن
. همه دلشون می خواد تو رو ببینن
. همه منتظرمون هستن
. اونجایی که متعلق به ماس
... منما
... جینتان
. دلم می خواست آرزوت رو برآورده کنم
. خیلی دوسِت دارم ، جینتان
. اما خیلی ناگهانیه
. خیلی بهم خوش گذشت
... دلم می خواد همیشه با تو باشم
. اینقدر که با خودم می گفتم خیلی خوب می شه اگه همینجوری می موندیم
جـ ... جینتان ؟
... بچه ها
... چیـ
! منما ، منما ؟ منما
چی شده ، جینتان ؟
چی شده ؟
... یعنی
... منما
... امکان نداره
. جینتان
منما ! چی شده ؟ کجایی ؟
! زود باش بیا بیرون ! منما
! منما . منما
! هی ، جینتان
! منما
چی شده ؟
! منما
. قایم ... قایم باشکه
منظورت چیه قایم باشکه ؟
. جینتان
! هم منما
منما داره قایم باشک بازی می کنه ؟
قایم باشک ؟
! هی جینتان
! وایسا
! منما
. همه بیاید بریم
. آره
. بریم
. باشه
. هنوز ... نه
. هنوز درست خدافظی نکردم
! منما
! هنوز قایم نشدم
" توی نسخه ی ژاپنی قایم باشک ، به جای عدد شمردن ، می گن " هنوز قایم نشدم
! منما
. منما
. هنوز قایم نشدم
. منما
. هنوز نه
. منما
. هنوز نه
... یه ذره دیگه
. فقط یه ذره دیگه
! جینتان
منما رو پیدا کردی ؟
... پاهات
. جینتان
... پس یعنی منما واقعا
اونا چین ؟
. کاغذای دفترچه خاطراته
. دستخط منماس
جدی می گی ؟
. دوسِت دارم که اینقدر مهربونی
دوسِت دارم که برای هر کاری که می کنی . همه ی تلاشت رو می کنی
دوسِت دارم که . اینقدر بامزه ای
دوسِت دارم که . اینقدر روشن فکر می کنی
. دوسِت دارم ، جینتان از اون " دوست داشتن " ها که یعنی دلم می خواد . عروسِت بشم
. موفق شدم
. ایندفعه تونستم درست خداحافظی کنم
... حالا می تونم
یعنی چی ؟
این دیگه چجورشه ، منما ؟
این قایم باشکه ، مگه نه ؟
. یعنی تا وقتی پیدات نکردیم بازی تموم نیست
... جینتان
قایم شدی ؟
! حالا قایم شدم
. اون صدای منما بود
. امکان نداره
منما ؟
! منما
اون واقعا منماس ؟
! منما . منماس
! می تونم ببینمش
! منما
! می تونم ببینمت ، منما
. منما
. الان که نباید اسممو بگی
ها ؟
. من بلد نیستم خوب قایم بشم
. زود باش جینتان ، چیزی رو که الان باید بگی بگو
چی ؟
. اینجوری همه چی تموم می شه
! نامه ت رو خوندم
! منم خیلی دوسِت دارم ، منما
! منم دوسِت دارم
! معلومه منم دوسِت دارم
. خدافظی که نمی تونه یه طرفه باشه
نه ، جینتان ؟
. ممنون که آرزوم رو برآورده کردی
. من عاشقتم ، منما
! هی ! جینتان بازم منما رو گریه انداخت
. جینتان
چرا همچین کاری کردی ، جینتان ؟
چی ؟
! گریش میندازی ، گریش میندازی . به آقا معلم می گم
! پوپوی خائن
چقدر می خوای اینکارو بکنی ، جینتان ؟
! جینتان
! خفه ، پوپو
من چه گناهی کردم ؟
. دلم می خواد بیشتر با شما باشم
! دلم می خواد بازی کنم
. برای همینه که دوباره به دنیا میام
. و بعد ... با همه ... می مونم
... پس
. جینتان که گریه کرد
... منم که خداحافظی کردم
... پس حالا
... آماده ، و
! منما ... پیدات کردیم
. پیدام کردید
. منما لبخند می زد
توی همه ی ورق های دفتر
همه ی احساساتمون رو نوشتیم
. ما داریم آدمای بالغی می شیم
اما الان دیگه ایده ای برای نوشتن ندارم
دیگه نمی دونم چطوری این صفحه رو تموم کنم
. خدا رو شکر ، به موقع رسیدم
. شهر تظاهر می کنه چیزی نمی دونه و خودشو به خواب می زنه
، بیا بریم اونجا
، با گذشتِ فصلا
همونجا که آجرهای فراموش شده رو روی هم گذاشتیم
. گل هایی که کنار جاده رشد می کنه ، عوض می شن
برو از تپه بالا ، همونجایی که می تونیم افق رو ببینیم
. نمی دونم اسمِ گلی که اون فصل اونجا شکوفه زد چی بود
همونجا که می تونیم آسمونِ تا آخر آبی رو ببینیم
. خیلی آروم تکون می خورد
شرابِ سیب تو دستِ راستمه
. اگه لمسش کنی ، زخمی می شه
و اون یکی دستم کمکم می کنه پیدات کنم
، اگه ببریش نزدیکِ دماغت
. بویِ بلوغ و نورِ خورشید می ده
توی اون مسیر
. بوش آروم آروم پخش می شه
نور خورشید توی چشمم می زنه
فکر کنم هنوزم کنارم وایسادید
. ما داریم بزرگ می شیم
... اما
- اوه درسته ، کلماتی که باید توی جای خالی بنویسم
. اون گل حتما یه جای دیگه هنوزم شکوفه می زنه
. نه ، الان نمی گم
... آره . ما بازم
! اَبَر محافظای صلح همیشه باید با هم خوش باشن
. تا ابد آرزوی اون گل رو برآورده می کنیم ...
. خدافظ
امیدوارم از تماشای این انیمه لذت برده باشید
Sabzchidori & Sfmking